یا ایتهاالنفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه

خداوندا آنچه شرف و عزت به ما دادی شکرت و از آنجا که هر کس را باید امتحان کنی مرا از این امتحان سرافراز بیرون بیاور٬خدایا چنان ایمانی به من بده که بتوانم ثابت قدم باشم و به من صبر عنایت فرما که بتوانم مشکلات جهاد در راهت را تحمل کنم٬خدایا تو گواهی که برای رضای تو و پیروی از ولی امر تو به جبهه روانه شده ام تا آنچه باعث خشنودی تو است انجام دهم. و اما سالها بود که واقعه کربلا را فهمیده بودم اما نمی دانستم هدف قیام امام حسین (ع) چه بوده است و آن حضرت چه ایثارگریهایی از خود نشان داده و با چه کسی بیعت نکرده اما خداوند لطف کرد و رهبری عظیم الشان از سلاله پاک رسول الله برای ما فرستاد که مارا از تاریکی جهل و نادانی رها کرد و آن بزرگوار مانند جدش امام حسین (ع) که با یزیدهای زمان بیعت نکرد  ما هم توانستیم با یزید های زمان بیعت نکنیم. 
و اما سفارش به کسانی که دارید مرا دفن ودر مجلس ترحیم نشسته اید٬ببینید زندگی این است که یک روز انسان به دنیا می آید و یک روز باید زیر خاک برود٬برای شما هم عبرت باشد.
اگر مرا فراموش کردید هدفم را فراموش نکنید٬دوست ندارم کسانی که ضد ولایت هستند سر قبرم فاتحه بخوانند.
و اما ای پدر و مادر مهربانم٬ببخشید مرا که نتوانستم دین شمارا ادا کنم و این آرزو در دلم ماند که بتوانم شما را به زیارت قبر امام هشتم امام رضا(ع) ببرم.
همسرم امید است که تو هم مانند بانوان صدر اسلام بردبار باشید و حسین و سمیه بچه هایم را خوب تربیت کنی که آنها هم یک سرباز اسلام و حافظ دین اسلام و شریعت محمد(ص) باشند.

 

                                                       خدا حافظ شما-علیرضا کاوندی

                                                                      ۳/۱۲/۶۲